> Ja dalej będę drążył…
Wielce się z tego cieszę

> natura świata kształtuje Wartości
Niewątpliwie – ponieważ jednak Wartości nie są obiektywne i istnieją jedynie w naszych głowach – ja bym to stwierdzenie doprecyzował i powiedział, że “odkrywanie prawdziwej natury świata kształtuje nasze Wartości”.

> że człowiek ma pewną ustaloną naturę … rzecz w tym by ją odczytać…
Również doszedłem do identycznych wniosków. Również uważam, że kluczem jest ją “Odkryć” (odczytać) i to niestety nie możne tego zrobić “ogólnie społeczeństwo”, tylko każdy musi zrobić to z osobna.

Bo jeśli jeden odkryje i opowie innym to nic to nie da… zresztą już wiele takich przypadków było: Budda, Jezus, Krishnamurti itp..
Oni odkryli, mówili nam, ale my nie zrozumieliśmy… słuchaliśmy i niesłyszeliśmy.

> Istnieje zatem konkretny fundament dla Wartości. Cała sztuka polega na tym by go odczytać, a nie ustalać “na nowo”.
Myślę, że w istocie oba te określenia są tożsame. To jak dwie drogi prowadzące do tego samego celu.

Starając się “odczytać” Sens Świata (Prawdziwą Jego Naturę) powiększamy naszą Mądrość (samoświadomość), czyli “na nowo” tworzymy swój własny fundament, a z kolei chcąc ustalić Wartości “na nowo” i tak dochodzimy do tych samych Prawd.

Uniwersalne Wartości są trwałe – niezależnie od tego, z której strony będziemy je sprawdzać zawsze będą prawdziwe.

Wartości można wbić komuś do głowy na pamięć czy na wiarę. Nigdy nie będą to jednak prawdziwe Wartości danej osoby. Owszem będzie zewnętrzne je okazywać (na pozór).

By jednak ukształtować prawdziwe wewnętrzne wartości (które płyną z głębi a nie dla pozorów) trzeba je zrozumieć, trzeba do tego rozwinąć samoświadomość.

Jedyną najlepszą znaną mi drogą jest:

1. Wiedza, Zrozumienie, Postawa
(co można w sumie określić jako Mądrość – by wiedzieć co jest właściwe)

Musimy wiedzieć co słuszne a co nie, Rozumieć dlaczego tak jest i przyjąć zgodną z tym Postawę. Chodzi o to by dostrzec jak wiele przyjemności długofalowych płynie z Rzeczy, które z pozoru nie przynoszą nam korzyści oraz jak wiele jest długofalowych nieprzyjemności z Rzeczy, których korzyści są krótkoterminowe.

2. Komunikowanie, Działanie, Współpraca
(co można w sumie określić jako Moralność – czyli by czynić to co właściwe)

Mówimy to co właściwe i przekazujemy innym tak samo Działamy i Współpracujemy z tymi którzy robią podobnie.

3. Uważność, Wysiłek, Refleksja
(co możemy nazwać mianem Rozwoju – czyli to co służy m.in. tworzeniu nowej Mądrości)

Musimy zachować Uważność by umieć wyłapać to co robimy właściwego i to co nie właściwe, wkładamy Wysiłek by zmienić to co niewłaściwe. Potrzebujemy też Refleksji, by móc się zastanowić co jeszcze jest właściwe, co jeszcze da nam największą sumaryczną przyjemność.

O rodzajach wartości najlepiej przeczytać tu Podziały i klasyfikacje. Można de facto stworzyć nieskończoną ilość podziałów, dzielić na dowolną ilość rodzajów. Każdy może sobie stworzyć własne rodzaje więc bez sensu to roztrząsać.

System Wartości ». System to system. Silnik samochodu jest systemem wielu elementów. Kształtowanie Systemu Wartości to kształtowanie poszczególnych elementów np. Wartościowanie czyli sposób w jaki ustalamy jaką Wartość (”cenę”) nadać danej Rzeczy.

Czyli żeby ukształtować swój System Wartości musisz przede wszystkim rozwijać samoświadomość by widzieć długofalowy wpływ każdej Rzeczy na całe otoczenie, które z kolei oddziałuje na Ciebie. Widziana przez Ciebie wartość tego wpływu jest, tym samym, dla Ciebie Wartością takiej Rzeczy.

Wartość Rzeczy jest trochę jak Cena przedmiotu (mówi się czasem zamiennie “Cena samochodu” i “Wartość samochodu”). Gdyby wziąć jakiś przedmiot i każdego zapytać jaka wg niego powinna być jego Cena (Wartość) każdy odpowie co innego – ponieważ każdy inaczej Wycenia (Wartościuje) daną Rzecz.

Nie traktujmy Wartości jako coś co istnieje – Wartości są tylko miarą (przypatrzmy się genezie, pierwotnemu znaczeniu słowa Wartość).

Rzeczy owszem same z siebie zmieniają swoją Wartość (np. samochód zużywa się) – to jeden proces; inny proces to to, że wraz z rozwojem inaczej Wyceniamy (Wartościujemy) tą samą Rzecz (zaczyna mieć dla nas inną wartość). Zatem nasza Hierarchia Wartości zmienia się wraz z rozwojem, jedne Rzeczy spadają w dół, inne idą do góry.

Owszem nie ma stuprocentowych Obiektywnych, odgórnych Wartości – jednak gdybyśmy sobie wyobrazili człowieka lub całe społeczeństwa, które rozwinęły się do bardzo wysokiego poziomu samoświadomości – to można by było zaobserwować, że wykształcili praktycznie identyczne Hierarchie Wartości – Wartości ze szczytu takich Hierarchii możemy uznać za Uniwersalne. (Przykłady tego są od wieków dla nas dostępne.)

> Czemu to przyjemność kryterium.
Nasz biochemiczny mózg “każe” nam robić to co przyjemne i unikać tego co nieprzyjemne. Możemy jednak wpływać (kształtować nasz mózg, ćwiczyć go, rozwijać) tak by dostrzegał (i wliczał w przyjemność) długofalowe konsekwencje danej Rzeczy. Rzecz w tym by umiał krótkotrwałą korzyść kompensować z długofalowymi efektami.

Przyjemność z wzbogacenia się o 100 złotych łapówki jest Korzyścią Pierwotną (krótkotrwałą); w długim okresie zaś (patrząc na Następstwa) świadomość jak to wpłynie na nasze otoczenie, jak będzie wyglądał świat gdyby wszyscy tak postępowali, i świadomość że nie chcielibyśmy sami być tego przedmiotem – powoduje uczucie nieprzyjemności.

Korzyść Pierwotną czujemy od dziecka, dostrzeganie Następstw (czyli widzenie Rzeczy jakimi naprawdę są) jest wyłącznie wynikiem rozwoju, rozwoju samoświadomości.

Potem – w miarę jak uczymy się – rower zaczynamy postrzegać za bardziej Wartościowy od lodów, potem samochód, potem miłość, prawdę czy szczęście.

Ciągła zmiana (relatywizm) jest właściwością naszego świata. Idąc za powiedzeniem “stała jest tylko zmiana” rozwiązaniem jest zaakceptowanie “płynięcia” jako naszego żywiołu nie zaś szukanie postoju. Rozumiejąc go i akceptując z brzydkiego kaczątka robi się pięknym łabędziem.